het Israël-Palestina Conflict?

Ik ben die persoon die als ik een nieuwe artiest ontdek wiens muziek ik top vind, full-on fangirl wordt. Als een ware ”stalker” zoek ik alles op over een artiest van interviews, live sessies, plaats van herkomst tot namen van ouders, lievelingsdieren, enzovoorts. Lang verhaal kort, dit had ik een aantal maanden terug met Asaf Avidan en hoewel deze post niet over deze artiest gaat, is het wel een aanrader.

Een van m’n favoriete nummers van de Israëlische Avidan is ‘The Disciple’. Hierin zingt hij: “I think I’ll pack up all my shit and cross to Palestine”. Hoewel ik uitgebreid gezocht heb naar de achterliggende betekenis van het nummer, en deze helaas niet gevonden heb, bleef deze zin me vreemd genoeg heel de tijd bij. Ik realiseerde me namelijk dat ik eigenlijk helemaal niet weet wat er ook alweer gaande is met Palestina. Ik weet dat er een conflict is, ik weet dat het iets met Israël te maken heeft en ik weet dat Madonna tijdens Eurovision in 2018 een vrij bijzonder statement maakte waar niet iedereen enthousiast over was en ik weet vooral dat het een vrij vaag en onduidelijk verhaal is, wat zelden nog wordt uitgelegd in de media.

Afbeelding: Today in Madonna History

Daarom ga ik in deze blog duidelijk, eenvoudig en hopelijk niet in 10.000 woorden proberen uit te leggen waar het Israël-Palestina conflict over gaat en waar het anno 2020 staat. 

Voor het begin van dit conflict gaan we terug naar het eind van de Tweede Wereldoorlog. Hier wordt op 14 mei 1948, na al een geruime tijd ongerustheid tussen de arabieren en joodse bevolking van Palestina besloten dat de Joodse staat Israël opgericht wordt, met name uit solidariteit voor de genocide op miljoenen joden tijdens WOII en met steun van het westen uit sympathie voor de slachtoffers. Na het verklaren van Israël ontstaat een heftig verzet van de Arabische inwoners van Palestina, die zich ongehoord voelen en begint de Arabische-Israelische oorlog van 1948. Het Westen steunt onafhankelijk Israël, terwijl de Arabische gebieden worden gesteund door omliggende landen als Egypte, Irak en Libanon.

Tot zover klinkt dit als een klassiek conflict over geloof, maar hierna wordt het bijzonder. Israel vecht de Arabische-Israelische oorlog als een onafhankelijkheidsoorlog en dwingt deze af bij de Arabieren, maar besluiten ook om grote delen Palestina in te nemen, waardoor de meeste Arabische Palestijnen vluchten naar omliggende landen, en een groot vluchtelingenprobleem ontstaat. Vervolgens blijft het bijna 60 jaar onrustig in Israël met (politieke) aanvallen en aanslagen over en weer zoals het in 2006 boycotten van de Palestijnse staat door Israël en de VS. De VS probeert in de jaren hierna meermaals te bemiddelen tussen de twee groepen, maar wanneer 3 Israëlische tieners worden ontvoerd en later dood teruggevonden, laait het conflict opnieuw op. 

Young women hold the Pictures of tzhe three missing Teenagers (Foto: Lior Mizrahi/Getty Images)
Afbeelding: Getty Images

Kijk, ik ga geen kant kiezen in dit conflict, vooral omdat ik niks te maken heb met zowel de Joodse als de Arabische bevolking in het Midden-Oosten en ik waarschijnlijk echt niet alle informatie heb, maar hier komt even een minder objectief onderdeel van deze blog. In 2017 erkent Trump, als zijnde President van toch wel het machtigste land van de wereld, Jeruzalem als hoofdstad van Israël. Nu klinkt dit niet als een big deal, maar Jeruzalem is een stad die zowel door de Joden als de Arabieren belangrijk is. Vervolgens komt Trump in het begin van 2020 met een vredesplan waarin de Palestijnen een eigen staat zouden krijgen, onder een heel aantal voorwaarden. Inmiddels hebben landen als Sudan en Arabische Emiraten, na aandringen van Amerika vrede gesloten met Israël. Hoewel deze vrede een positieve ontwikkeling is, blijft het onduidelijk of dit de kloof tussen de botsende religies verbeterd. 

Zelf zie ik ook niet echt een (betere) oplossing voor dit conflict, maar zolang Israël wordt gesteund door de grootste en machtigste landen in de wereld, zullen de Palestijnen/Arabieren nooit volledig gehoord worden en gaat dit conflict waarschijnlijk ook niet binnenkort eindigen. Hoewel ik niet achter de terreur van beide sta, vind ik het wel bijzonder dat dit conflict na ongeveer 80 jaar en in deze moderne tijd nog steeds gaande is. De Palestijnen zijn jaren geleden hun eigen land uitgedreven en willen dit terug, begrijpelijk ook. Als dan vervolgens Google samen met de Israëlische overheid je land verwijdert van Google Maps, kun je bijna niet anders dan je afvragen wat deze bevolking 80 jaar geleden, voor terreur en oorlogen heeft misdaan om nu van de aardbodem te moeten verdwijnen.

Gelukkig blijft Palestina en alle mensen die opkomen voor de vrijheid, onafhankelijkheid en rechten van de Palestijnen altijd bestaan op social media. Social media is, misschien in een andere vorm, maar evengoed een grootmacht die aan de kant van de Palestijnen staat, waar zij worden gesteund door menig influencer en beroemdheid. Waarschijnlijk kan ik deze blog voorlopig nog wel een hele periode blijven aanvullen, aangezien dit conflict ver van opgelost is, maar laten we hopen dat in deze moderne tijd van social media en gelijkheid er ooit een passende oplossing kan komen. Hopelijk is dat dan waar ik aan denk als ik “I think I’ll pack up all my shit and cross to Palestine” hoor.